Din ve Bilim: Evrenin Sırlarına İki Pencereden Bakmak

Din ve Bilim Çelişir mi?

Kur'an'da Bilimsel İşaretler

Kur'an-ı Kerim, 1400 yıl önce indirilmiş olmasına rağmen modern bilimin ancak son yüzyıllarda keşfettiği pek çok gerçeğe işaret etmektedir.

• Evrenin genişlemesi — "Göğü biz güçlü bir şekilde inşa ettik ve onu genişletmekteyiz." (Zariyat, 47)

Evrenin genişlemesi(Hubble Kanunu) teorisine 1400 yıl önceden işaret ettiği gerekçesiyle bilimsel bir mucize iddiası olarak sunulur.

Ayetteki mûsiûn kelimesinin "genişleticiyiz" anlamına gelmesi, bilimsel verilerle örtüştüğü teziyle "ispat" olarak değerlendirilebilir.

Ayette geçen mûsiûn kelimesi, "vüs'a" (genişlik) kökünden türetilmiştir ve kudretin genişliği, kuşatıcılığı veya fiziksel bir genişleme (genişletenler) anlamlarına gelebilir. 1929 yılında Edwin Hubble'ın evrenin genişlediğini keşfetmesinden önce, ayette bu durumun ifade edilmiş olması, tefsirlerde Allah'ın kudretinin büyüklüğüne ve evreni sürekli genişlettiğine delil (ispat) olarak gösterilir.

• Embriyolojik gelişim — İnsan embriyosunun gelişim aşamaları detaylı olarak anlatılır (Mü'minun, 12-14)

Gerçek şu ki biz insanı çamurdan alınmış bir özden yaratıyoruz (12) Sonra onu sağlam bir korunakta nutfe haline getiriyoruz.(13)Ardından nutfeyi (döllenmiş yumurta) alakaya (rahimde asılıp beslenen embriyo) çeviriyor, alakayı şekilsiz et (görünümünde) yapıyor, bu etten kemikler yaratıyor, daha sonra da kemiklere adale giydiriyoruz; nihayet onu bambaşka bir varlık halinde inşa ediyoruz. Yapıp yaratanların en güzeli olan Allah çok yücedir.(14)

Müminun Suresi 12-14. ayetleri, insanın anne karnındaki embriyonik gelişim sürecini; toprak kökenli öz (sülâle), nutfe (döllenmiş yumurta), alaka (embriyo), mudga (bir çiğnemlik et), kemikleşme ve kaslanma aşamalarıyla, modern embriyolojiyle uyum içinde, 1400 yıl öncesinden mucizevi bir sırayla detaylıca ispat ederek tasvir etmektedir.

• 12. Ayet: İnsanın çamurdan (topraktan) süzülmüş bir özden yaratılması, topraktaki organik/inorganik maddelerin insan vücudunun yapı taşı olması ve Hz. Adem'in ilk yaratılışını ifade eder.

• 13. Ayet: Nutfe/ Sağlam bir korunak (rahim) içinde döllenmiş yumurta (zigot) aşamasıdır.

• 14. Ayet: Alaka/ Embriyonun rahim duvarına tutunup beslenmesi (asılıp kalma) evresidir.

• 14. Ayet: Mudga/ Embriyonun bir çiğnemlik et görünümüne bürünmesi.

• 14. Ayet: Et görünümündeki yapının kemikleşmesi ve ardından kaslarla (adale) kaplanması süreci.

• 14. Ayet: Ahsenül Halikin/ Tüm bu aşamaların bir sanatçı ustalığıyla, en güzel şekilde yapılması Allah'ın yaratma kudretinin en büyük delillerinden biri olarak vurgulanır.

• Dağların kök yapısı — "Dağları da birer kazık yapmadık mı?" (Nebe, 7)

Dağların yerin altına kök salması, jeolojik olarak yerkabuğunun dengelenmesini (izostasi) sağlar ve kıyamet günü bu düzenin bozulması, yaratılışın hakikatini ve yeniden dirilişi kanıtlar.

• Denizlerin birbirine karışmaması — İki denizin arasındaki engel

• "O, birbirine kavuşmak üzere iki denizi salıverdi. (Ama) aralarında bir engel vardır; birbirlerine karışmazlar." (Rahmân 19-20)

tatlı ve tuzlu su kütlelerinin karşılaştıkları halde yoğunluk, sıcaklık ve tuzluluk farkı (berzah/engel) nedeniyle birbirlerine karışmadan yan yana akmalarını ifade eder. Bu durum, modern oşinografide (okyanus bilimi) haloklin(su kütlelerinde tuzluluk oranının derinliğe bağlı olarak hızla değiştiği düşey geçiş bölgesi) veya yoğunluk sınırları olarak adlandırılan bilimsel bir olgudur.

Bu olay, özellikle Cebelitarık Boğazı, Akdeniz ile Atlas Okyanusu'nun birleşimi veya büyük nehirlerin (örn. Amazon, Nil) denize döküldüğü noktalarda gözlemlenebilmektedir. Suyun tuzluluk ve yoğunluk farkı, yüzeyde birbirine değseler bile, alt katmanlarda karışmalarını engelleyen bir "perde" (berzah) vazifesi görür.